Korku, endişe ve vesvese anında okunan, Kur’an’da ve sahih hadislerde geçen dualar.
حَسْبُنَا ٱللَّهُ وَنِعْمَ ٱلْوَكِيلُ
Ayette düşmanın toplandığı haber verilince inananların söylediği söz olarak geçer. İbn Abbâs, bu sözü Hz. İbrâhîm’in ateşe atılırken söylediğini aktarır (Buhârî 4563).
Kaynak: Kur’an, Âl-i İmrân 3/173
رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ
Ayette Peygamberimize “De ki” diye öğretilir.
Kaynak: Kur’an, Mü’minûn 23/97-98
أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ
Havle bint Hakîm, Peygamberimizin “Bir yerde konaklayıp bunu söyleyene oradan ayrılana kadar hiçbir şey zarar vermez” dediğini aktarır.
Kaynak: Müslim, Zikir, 2708. Derece: Sahih (Müslim)
آمَنْتُ بِاللَّهِ
Ebû Hüreyre’nin aktardığına göre Peygamberimiz, insanın aklına “Her şeyi Allah yarattı, Allah’ı kim yarattı?” gibi bir vesvese gelince “Âmentü billâh” demesini öğütlemiştir.
Kaynak: Müslim, Îmân, 134. Derece: Sahih (Müslim)
Korku anında okunan en bilinen söz Kur’an’da geçer: “Hasbünallâhu ve ni’me’l-vekîl” (Allah bize yeter, O ne güzel vekildir. Âl-i İmrân 3/173). Vesveseye karşı Kur’an’da “Rabbi eûzü bike min hemezâti’ş-şeyâtîn, ve eûzü bike Rabbi en yahdurûn” duası öğretilir (Mü’minûn 23/97-98).
Bu dualar korkunun ya da vesvesenin geldiği her an okunabilir; belirli bir sayı bildirilmez. “Eûzü bi-kelimâtillâhi’t-tâmmâti min şerri mâ halak” sözü bir yerde konaklarken öğretilmiştir; korkulan her yerde de okunur. İnançla ilgili rahatsız edici düşünceler gelince “Âmentü billâh” denir ve o düşünce kurcalanmaz. Arapçasını okuyamayan kişi anlamını Türkçe söyleyerek dua edebilir.
Korku ve kaygı sürekli hâle geldiyse bir uzmana danışmak da gerekir; dua tedavinin yerini tutmaz. İç daralması için sıkıntı dualarına, geceleri korkudan uyuyamayanlar için uyku dualarına bakabilirsiniz. Kıskançlık ve kem gözden korkanlar için nazar duaları ayrı sayfadadır. Sel ve fırtına korkusunda Peygamberimizin aşırı yağmurda yaptığı dua yağmur duaları sayfasındadır.
“Hasbünallâhu ve ni’me’l-vekîl” denir (Âl-i İmrân 3/173). İbn Abbâs, bu sözü Hz. İbrâhîm’in ateşe atılırken söylediğini aktarır (Buhârî 4563).
Mü’minûn suresinin 97 ve 98. ayetleri ile Nâs suresi okunur. İnançla ilgili vesvesede Peygamberimiz “Âmentü billâh” demeyi öğütlemiştir (Müslim 134).
Peygamberimizin torunları için okuduğu “Eûzü bi-kelimâtillâhi’t-tâmmeti min külli şeytânin ve hâmmeh…” duası okunur (Buhârî 3371); bu dua çocuk duaları sayfasındadır.